Yeni Yoldaş

**Tiran** · tarafından **Tiran** Bir Perş. 11 Eyl. 2008, 17:21

Sabahın ilk ışıklarıyla uyanmıştı. Rohan gözcüleri yurdun dört bir yanına yayılmaktaydı. Büyükçe bir birlik yığınak yapmak için Miğfer dibine doğru ilerliyordu. Tiran yolculuğuna çıkmak için iki gözcüye de haber gönderdi. İsengard'a gitmeyi düşünüyordu. Orada gözcülerle İsengard'da nelerin döndüğünü izleyeceklerdi. Sonra Tiran iki gözcüyü gönderip, yolunu kuzeye çevirecekti. Ardından Shire denilen yere uzun bir yolculuk yapacaktı. Gözcüler harekete geçerken o ahıra gitti. Yolculuk için bir at seçmek istiyordu. Ahırda atları tımar etmekle uğraşan seyis Tiran'ı görür görmez saygısını gösteren bir hareketle başını eğdi:

-Komutanımız bendenizden ne arzu ederler.

Adamın konuşması samimiydi. Sıcaktı. Tiran:

-Yolum uzun atların terbiyecisi. Senden güçlü ve hızlı bir at istiyorum. Sakın gösterişli fakat zayıf bir at vermeyi düşünme bana. Alımlı çalımlı bir at narin olabilir. Senden sadece en güçlü ve en hızlı atını istiyorum.

Seyisin gözleri gülüyordu:

-Tam sizin arzunuza göre bir at bulunur burada.

Seyis ahırın sonuna kadar ilerledi. Orada bir kapı açtı ve içerden atı çekip çıkardı. Bu simsiyah bir attı. Sıradan bir attan biraz daha kısaydı. Bacakları da aynı şekilde kısaydı, fakat kalın ve güçlüydü. Dirençli bir at olduğu belli oluyordu ama hızı bilinemezdi.
-Adı ne? diye sordu Tiran.

-Yakamoz...

Tiran atın güçlü olduğunu anlıyordu. Farklı bir attı. Ahırda ki diğer atlara pek benzemiyordu. Seyis devam etti konuşmasına:

-Kapkara olduğu için askerler onu karanlık tarafın Rohan'dan satın aldığı atlara benzetir. Biraz da kısa olduğundan kimse binmez ona. Fakat sizi temin ederim komutanım, buralardaki en güçlü atlardan biridir. Kimse değerini anlamadı onun, eminim siz anlarsınız.

Tiran ata yaklaştı. Atın kafasına eliyle sakince dokundu. At huysuzlandı bir an. Tiran onu sakinleştirmek için kafasını okşamaya devam etti. Ardından seyisten eğerini getirmesini istedi. Eğeri takarken Seyis fazla sıkmamaya gayret etti atı. Tiran atın bu tarz şeylerden hoşlanmadığını farketti. Eğer işi halledildikten sonra bir çırpıda atladı atın üstüne. At hareketlendi. Bu ata hakim olmak zordu. Tiran seyise dönüp:

-Bu at gerçekten dediğin kadar iyiyse mükafatın bol olacak atların terbiyecisi

der demez atla beraber bütün gücüyle atıldı kapıya doğru. Açık ahır kapısından hızla dışarı fırladılar. Seyis arkalarından bakarken atın böylesine coşkun koşuşundan memnun görünüyordu...